Theekransje

Nederlanders op vakantie

Ik was laatst weer eens op vakantie, zoals ik dat wel vaker doe. Ik dronk biertjes in drie landen, beklom bergjes en zwom in ijskoude Alpenrivieren. Maar tijdens elke activiteit kwam ik wel een Nederlander tegen, en dat wil je juist niet!

Maar waarom is dat eigenlijk? Daarvoor moeten we eerst de typische Nederlander op vakantie ontleden. Vaak zijn het toch ANWB-achtige stelletjes. Ze dragen praktische kleding én vaak is dit ook matchend. De vrouw heeft een witte driekwart-broek aan. Het ontgaat mij waarom dit handig is. Wit wordt namelijk hartstikke vies en met een driekwart-broek slaagt #projectbruinebenen echt nooit. Kernwoorden die ook perfect zijn: kort pittig, sandalen, Dopper-fles en skeer door de vakantie heen.

De Vakantie-Nederlander kan ook anders zijn. Zo was ik dus een half litertje aan het wegtikken langs de Donau in Praag. Ik keek naar de lieve bevertjes die aan het zwemmen waren. En opeens was daar de Nederlander die wilde praten, onverstaanbaar (want uit de provincie). Nederlanders praten graag over koetjes, kalfjes en troep, maar ik ga vooral op vakantie om Nederlanders te ontwijken.

Want ik moet al zo’n 47 weken per jaar dealen met Nederlanders. Dat is eigenlijk al 47 weken teveel, dus op vakantie wil ik ze niet tegenkomen. Helaas komen we uit een welvarend land met redelijk veel vakantiedagen (vind ik van niet #zeiktatta) en zijn we reislustig. Wellicht heeft dit te maken met de Gouden Eeuw-mentaliteit of met topprogramma’s als Floortje naar het einde van de wereld, wie weet.

Ondanks al het geleuter ben ik ook stiekem ook hartstikke skeer op vakantie. Zo ben ik naar de Weense Staatsopera geweest voor maar 4 pleuro. Je moet wel staan, maar zo heb ik toch de ervaring meegemaakt. Op een Sloveens wijnfestival waar glazen ook maar 1 eurootje kostte was ik te vrolijk. Ik draag ook sandalen. Maar ik ben geen kort pittig kroketje en draag geen witte broeken.

Author image
Ik ben het wandelende exemplaar van Wikipedia, zelf benoemd guru als zweefteef en mijn levensmotto is: ‘eten is lekker’. Ik praat graag met hashtags in het echte leven, #hila.