Theekransje

Zweefteef in Zweden

Afgelopen week was ik weer in Zweden voor mijn opleiding. Waar ik de vorige keer over denim gordijnen schreef, wil ik het nu hebben over de colleges die ik gevolgd heb. Geen zorgen, ik zal jullie niet vervelen met de denkbeelden van Deleuze of Foucault. Nee, deze blogpost is een stuk zweveriger dan dat. Dewi mag dan de ultieme zweefteef van Theekransje zijn, ik had na de afgelopen week in Zweden ook de inspiratie om mijn innerlijke zweefteef te laten zien. Dit zijn de dingen die ik geleerd heb over #deleven.

Hier en nu
Het is een beetje een leeg buzzwoord geworden. “Leef in het moment,” roept iedereen, maar wat wil dat nou eigenlijk zeggen? Ik moet eerlijk bekennen dat ik er zelf ook enorm slecht in ben. Als stresskip besteed ik (te)veel tijd aan het nadenken over het verleden of over de toekomst. In het hier en nu leven is altijd nogal abstract geweest voor mij. Maar being present gaat niet alleen om jezelf, het gaat ook om anderen. Als je volledig aanwezig bent in een ruimte met zowel je lichaam als met je geest, dan creëert dat een wisselwerking tussen jezelf en anderen. Je luistert volledig, met je hele zijn, naar wat de ander te vertellen heeft en zij doen dat ook voor jou. Op deze manier wordt ideeën of verhalen uitwisselen een ervaring waar écht voldoening uit te halen valt.

Laat jezelf zien
Scholen, en met name universiteiten, hebben er een handje van om je te leren dat subjectiviteit vies is. Je komt nooit helemaal van subjectiviteit af, maar je wordt gepusht om dat wel zo hard mogelijk te proberen. “Ik” in een tekst stoppen is doodzonde nummer 1, want die oh-zo-heilige objectiviteit wordt dan besmeurd, alsof je ervaringen en gevoelens gif zijn. Maar als je erover na gaat denken is dit eigenlijk heel bizar. Iedereen neemt een bepaalde positie in op basis van hun gender, leeftijd, ras/etniciteit en ga zo maar door. Dat beïnvloedt hoe jouw “objectiviteit” er uitziet. Dus waarom doen we dan alsof we volledig objectief kunnen zijn? Waarom niet toegeven dat we allemaal subjectieve posities innemen en laten zien waar we vandaan komen? Dit wil niet zeggen dat je nu, net als je racistische oom op Facebook, irrationele en slecht onderbouwde meningen moet gaan verkondigen, maar het betekent wel dat je eerlijker bent tegenover jezelf en anderen. Het creëert ook meer ruimte voor open discussies. Immers, als je kan toegeven dat je nooit de volledige objectieve waarheid kan zien, wordt het makkelijker om te accepteren dat er mensen zijn die ervaringen hebben die jij nooit zal hebben dankzij je positie in de wereld.

Werk vanuit je gevoel
Dat brengt ons bij het laatste punt: je gevoel. Als je de ruimte krijgt om te erkennen dat je niet compleet objectief kan zijn, krijg je ook de ruimte om vanuit je gevoel te werken en te leven. Waarom heb je interesse in bepaalde vakgebieden en niet in andere? Dit heeft vaak heel persoonlijke redenen. De passie die je voelt voor je opleiding of je werk moet niet weggedrukt worden onder het mom van objectiviteit. Je passie kan je helpen om problemen te zien die buitenstaanders misschien niet zien, juist omdat zij er niet zoveel om geven als jij. Die gedrevenheid kan je dan ook weer helpen om problemen op te lossen of je vakgebied te verbeteren. Dat is de voortstuwende kracht die jezelf en anderen verder helpt.

Met deze stappen kan je op je opleiding, je werk, of gewoon in het dagelijks leven opener en eerlijker communiceren en hopelijk problemen op een effectieve manier oplossen. Succes, mede-zweefteven!

Author image
Student Gender Studies. Hashtag-misbruiker. Ik heb een zwak voor genetisch gemanipuleerde supersoldaten of anderszins onbereikbare figuren. Expert in Chris Evans' baard, social justice, en Sharknado.