Theekransje

4 vragen beantwoord over het dragen van zwarte kleding

I wore black because I liked it. I still do, and wearing it still means something to me. It's still my symbol of rebellion -- against a stagnant status quo, against our hypocritical houses of God, against people whose minds are closed to others' ideas.”

Toen ik nog een kleinere, maar vooral jongere Dewi was droeg ik schattige jurkjes die mijn moeke had gemaakt. Deze jurkjes hadden alle kleuren van de regenboog, maar natuurlijk wel in de prachtige nineties-mode. Ik wilde ook altijd de vlechtjes die Jane ook had. Gelukkig verandert smaak in de loop der jaren en toen mocht ik zelf kleding kopen. Vanaf een jaar of 13 kreeg ik grote voorliefde voor zwarte kledij. En nee, dat is helemaal niet zo depressief als het klinkt en ik ga ook niet naar een begrafenis.

“Ben je depressief?”
Dit krijg ik het vaakst te horen: Ben je depressief? Alsof je aan iemands kleding kan zien of iemand depressief is of niet. Is iedereen die geel draagt dan het zonnetje in huis? En mocht ik dan wel depressief zijn, is het niet netjes om te vragen. Dat valt in dezelfde categorie als “ben je zwanger?” en vragen of iets nieuw is en vervolgens niet zeggen dat je het leuk/schattig/mooi vindt, maar een stilte laat vallen. Gewoon kutvragen dus.

“Ben je gothic?”
De vraagt die volgt op of ik depressief ben, is of ik gothic ben. Dan vraag ik mij weer af, waarom boeit jou het tot welke subcultuur ik mij wil identificeren. Daarna vraag ik mij af of het zo erg is om gothic te zijn. Maar nee, niet iedereen die zwart draagt identificeert zich als goth. Ik ben ook geen emo, om gelijk die vraag ook te beantwoorden voordat je hem stelt.

“Vind je het niet saai, al dat zwart?”
Zwart is niet saai en het verveelt ook niet. Ik heb zo’n sprankelende persoonlijkheid dat ik geen kleur in mijn leven nodig heb. Ik hoef mijzelf niet op te vrolijken om de dag door te komen door middel van kekke bloemenprintjes. Doordat ik zoveel zwart draag is de was ook makkelijker en heb ik meer tijd voor drankjes met vrienden die ook van zwarte kleding houden. Ondertussen sorteer jij je kleding op kleur en twijfel je of de witte was eenmalig bij de bonte was kan doen om tijd te besparen.

Ah, I'd love to wear a rainbow every day,
And tell the world that everything's OK,
But I'll try to carry off a little darkness on my back,
'Till things are brighter, I'm the Man In Black

“Ben je familie van Jules Deelder?”
Dit is alsof de voorkeur voor zwarte kleding in de genen wordt doorgegeven. Heb jij die verschrikkelijke voorkeur voor Uggs dan ook geërfd van je vader? Maar mensen die veel zwart dragen zijn wel geniaal en awesome. Denk dan vooral aan mijn persoonlijke held Johnny Cash die in muziekkringen ook wel the man in black werd genoemd. Hij verzette zich met zijn zwarte kleding tegen de glitterpakjes en hysterie die juist zo populair waren in de country-scene. Deze held maakte ook een liedje over zijn voorliefde voor zwarte kleding.

En eigenlijk moeten we allemaal een beetje van Cash in ons hebben: rebels zijn en goede muziek waarderen. Daarbij ook even anderen in hun waarde laten en je saaie kutmening voor je houden.

Psst... Alle quotes zijn natuurlijk van Cash.

Author image
Ik ben het wandelende exemplaar van Wikipedia, zelf benoemd guru als zweefteef en mijn levensmotto is: ‘eten is lekker’. Ik praat graag met hashtags in het echte leven, #hila.