Theekransje

Zonder Bomb Girls spraken we Duits

Iedereen die mij een beetje kent, weet dat ik drie dingen heel belangrijk vind in het leven: geschiedenis, tv-series en badass vrouwelijke karakters. Series zoals Agent Carter en Downton Abbey maken me erg blij. En in mijn zoektocht naar nog meer series waar ik blij van word, vond ik Bomb Girls.

Bomb Girls vindt plaats in Canada tijdens de Tweede Wereldoorlog en gaat over vrouwen (en ja, ook een aantal mannen) die samen in een bommenfabriek werken. De serie volgt voornamelijk vier vrouwen, die ieder hun eigen reden hebben om te werken in de fabriek. Gladys is een rijkeluismeisje dat graag haar steentje wil bijdragen aan het goede doel. Lorna is moeder van twee vechtende zonen en wil zeker zijn dat haar jongens het beste materiaal krijgen zodat ze veilig naar huis zullen terugkeren. Dan heb je nog Betty, een stoere chick die dankzij het werk genoeg geld kan sparen om haar eigen huis van te kopen, en Kate, die haar verleden wil vergeten en probeert een nieuw leven op te bouwen.

Het is duidelijk dat de meeste mannen in de serie met tegenzin toestaan dat de vrouwen in de fabriek werken, want zoals iedereen weet horen vrouwen helemaal niet te werken. Die moeten zich voorbereiden op het huwelijk of voor het huis en de kinderen zorgen. Maar ja, aangezien de meeste mannen aan het front staan, knijpen ze nu een oogje toe. Anders komen er geen bommen, kan Hitler en co niet verslagen worden en heeft Canada een groter probleem dan werkende vrouwen. Deze vrouwen zijn echter zo stoer, dat de mannen al snel leren dat je geen penis nodig hebt om een bom te maken, hard te kunnen werken en respect verdient. Vrouwen zijn gewoon mensen, who knew?!

Behalve seksisme worden ook andere vooroordelen aangepakt, zoals zowel bewust als onbewust racisme. Zo verdenkt Lorna een medewerker van spionage alleen vanwege zijn Italiaanse achtergrond, terwijl Gladys tijdens een bezoek van een Chinese delegatie onbedoeld foute opmerkingen maakt. Ook heftige onderwerpen als posttraumatische stress na een heftige gebeurtenis komt voorbij in de serie. Zo gaat het karakter Vera na een ongeluk in de fabriek weer aan het werk, en heeft Bob, man van Lorna, nog altijd last van zijn diensttijd tijdens de Eerste Wereldoorlog. En hoewel er altijd nog meer diversiteit kan zijn, probeert Bomb Girls hierin te voorzien met een lesbisch en Afrikaans-Canadees karakter. Voor veel series die zich in het verleden afspelen, is dit al heel wat.

Bomb Girls is soms wel lichtelijk overdramatisch en vol met clichés. Je weet vaak al hoe een bepaalde verhaallijn zich ontvouwd voordat de aflevering voorbij is. Maar juist door die clichés weet de serie ook te verrassen, wanneer het juist totaal de andere kant opgaat. Ook raken zo alle heftige onderwerpen je nog meer. Bomb Girl kijk je makkelijk weg, zonder dat het je gaat vervelen.

Vraag je je nog steeds af waarom je Bomb Girls moet kijken? Stoere vrouwen die elkaar in hun waarde laten, keihard werken om te helpen de wereld te redden en ondertussen ook nog eens mannen op hun nummer zetten wanneer ze seksistisch zijn. Echte vrouwen zoals je ziet in Bomb Girls hebben ook ervoor gezorgd dat wij vandaag de dag geen Duits moeten spreken. Lijkt mij al met al reden genoeg.

Author image
Ja, ik ben iemand die gelooft dat Pluto een planeet is, lava lampen te hip vind en teveel boeken, te weinig tijd heeft. Ik vind oude spullen tof maar ben ik dan een hipster?