Theekransje

Throwback Thursday: Donald Trump

Weet je nog, toen we allemaal dachten dat Donald Trump een grap was? Toen iedereen aandacht aan hem besteedde, want wie gaat nou op Donald fucking Trump stemmen? Al die aandacht kon geen kwaad, dachten we. Maar nu Trump meer dan de helft van de delegates die hij nodig heeft om de Republikeinse nominatie te krijgen binnen heeft gesleept, moeten we hem helaas wel serieus nemen. Dit is een zware taak, want iemand die dingen zegt als “I know words. I have the best words”, is moeilijk serieus te nemen.

Maar laten we even terugblikken op betere tijden. Tijden waarin Trump interesse had in het presidentschap, maar uiteindelijk toch maar besloot om zich terug te trekken uit de race. Die zalige tijden waarin een Republikeinse kandidaat zijn volgelingen niet kon aanzetten tot een imitatie van de Hitlergroet, aanmoedigen om demonstranten aan te vallen, of voorstellen om een oorlogsmisdaad te begaan zonder dat het gevolgen zou hebben.

1988
Dit is het begin. Lieve mensen uit de toekomst: als jullie dit lezen, ga dan terug naar dit jaar om het idee dat Donald Trump ooit president zou kunnen worden de kop in te drukken. Als alternatief zou je ook nog terug kunnen gaan naar Trumps voorouder die besloot zijn achternaam van Drumpf te veranderen naar Trump. Want laten we wel wezen, niemand neemt een oranje knakker met een dood dier op zijn hoofd genaamd Donald Drumpf serieus. Maar goed, terug naar 1988. Een republikein die niet tevreden was over de gevestigde kandidaten stelde voor dat Trump een goede president zou kunnen zijn. Klinkt bekend, toch? Destijds besloot Trump om daar niet op in te gaan en zei dat hij zich alleen kandidaat zou stellen als het land echt naar de tering ging.

1999/2000
In 1999/2000 was het dan zover. Het land was blijkbaar naar de tering aan het gaan. Onze oranje vrind wilde zich kandidaat stellen voor de Reform Party. Uiteindelijk besloot hij het presidentschap toch maar aan zich voorbij te laten gaan, maar hij had nog wel wat belangrijke inzichten om met ons te delen. De Republikeinse Partij was “just too crazy right”, volgens Trump. Fan zijn van Hitler en racisme vond The Donald ook echt niet tof. Zijn spray tan had toen duidelijk nog niet alle hersencellen aangetast. 16 jaar later is er vermoedelijk weinig meer over van zijn hersenen, aangezien hij opeens niet meer wist waar de KKK voor staat. Zijn eigen vader was lid van de KKK, dus je zou denken dat Trump weet dat die witte puntmutsen geen kekke feesthoedjes zijn.

2011/2012
In 2011 was Trump inmiddels niet alleen bekend als zakenman met dat gekke haar, maar ook als die kerel die beweerde dat Obama niet echt in Amerika geboren zou zijn. Obama voelde zich gedwongen om een uitgebreide versie van zijn geboorteakte vrij te geven, maar zelfs dat kon the Trumpinator niet geruststellen. Dit leidde tot het legendarische moment waarop Obama zijn geboortevideo liet zien. Na een tijdje onofficieel campagne gevoerd te hebben, besloot Trump dat het zijn tijd nog niet was. Hij was er nog niet klaar voor om zijn image als zakenman met onidentificeerbaar haar op te geven.

En nu, vier jaar later, gaat hij maar niet weg. De enige manier waarop Trump niet de nominatie krijgt, is als de Republikeinse Partij besluit om via achterkamertjespolitiek John Kasich te nomineren, waardoor Trump stemmers zich weer niet gehoord zullen voelen en er alleen maar meer woede zal ontstaan. Hoe dan ook, Trump had gelijk over één ding: hij zou zich pas kandidaat stellen als het land echt naar de tering ging. Alleen een beetje pijnlijk dat hij eerder de oorzaak dan de oplossing is.

Foto door Michael Vadon.

Author image
Student Gender Studies. Hashtag-misbruiker. Ik heb een zwak voor genetisch gemanipuleerde supersoldaten of anderszins onbereikbare figuren. Expert in Chris Evans' baard, social justice, en Sharknado.