Theekransje

Sofar Sounds: concerten voor echte hipsters

Als je van live muziek houdt, maar niet zoveel van mensen, dan is Sofar Sounds misschien wel dé oplossing. Afgelopen weekend ben ik naar een show in Londen geweest die georganiseerd was door Sofar en ik kan het zeker aanraden. Maar wat is Sofar dan? De oprichters van dit bedrijf waren nogal teleurgesteld door het publiek van concerten waar zij naartoe gingen. Er werd door de acts heen gepraat, iedereen had een telefoon (of nog erger, een tablet) in de hand om alles op te nemen en er waren altijd wel een paar dronken eikels. Dat kan anders, dachten zij.

Ze nodigden wat lokale artiesten uit om in hun huiskamer op te treden voor een klein publiek. Dit begon als een hobby, maar is inmiddels uitgegroeid tot een bedrijf en meer dan 350 steden doen mee aan dit initiatief. Er is maar één echte regel: geen gepraat tijdens de acts. Verder moet je je eigen drankjes meenemen en dankzij de intieme setting kan je na de optredens nog een praatje maken met de artiesten als je dat wil.

Wat Sofar Sounds extra leuk maakt is dat je van tevoren niet weet waar het concert plaats zal vinden of wie er op gaat treden. Je schrijft je in voor een bepaalde datum in een bepaalde stad of wijk en als je ingeloot wordt, kan je kaartjes kopen voor jezelf en eventueel voor twee anderen. De grootte van deze concerten verschilt een beetje per locatie: soms zit je met twintig man in een huiskamer, andere keren zijn er misschien 75 mensen aanwezig op een meer publieke locatie. De dag van tevoren wordt de precieze locatie bekend gemaakt, maar je weet pas welke artiesten er zijn als je al binnen bent. Gewoonlijk zorgt Sofar Sounds voor drie acts die nogal van elkaar verschillen, zodat er afwisseling ontstaat en er voor ieder wat wils is. Deze drie treden allemaal even lang op, dus er is geen sprake van een voor- of hoofdprogramma.

Het kan dus zo zijn dat geen van de drie acts je aanspreken, maar het kan ook zomaar zijn dat je drie nieuwe favoriete artiesten erbij hebt. In mijn geval was het het zeker waard. De eerste act, Jennifer Kamikaze, speelde lekker luchtige folk muziek. De tweede artiest, MAY, behoort tot de voor mij tot dan toe onbekende stijl gothic-pop. Ik vond haar zelf minder geslaagd, want hoewel ze zeker goed kon zingen, was het door alle maniertjes die ze had net wat teveel van het goede. De laatste act, een jazz-quintet onder leiding van trompettist Etuk Ubong, was dan wel weer erg goed.

Kortom: heb je zin in een verrassend avondje muziek, waar het écht om de muziek draait? Kijk dan snel of er misschien binnenkort bij jou in de buurt een show gegeven wordt, of bied zelf je woonkamer aan als locatie!

Author image
Student Gender Studies. Hashtag-misbruiker. Ik heb een zwak voor genetisch gemanipuleerde supersoldaten of anderszins onbereikbare figuren. Expert in Chris Evans' baard, social justice, en Sharknado.