Theekransje

Obscure filmtips

Je kent het wel: je gaat een film kijken en vindt hem supertof, maar dan blijkt dat hij vrij onbekend is en/of niet hoog gewaardeerd wordt. Daarom zet ik hier vijf van deze films in het zonnetje, in de hoop dat meer mensen ze gaan kijken en waarderen.

Snowpiercer (2013)
De aarde is bevroren en er is geen leven meer mogelijk. De enige uitzondering: een trein die door het ijs en de sneeuw heen kan razen, zonder ooit kapot te gaan. Iedereen die in de winter met de NS heeft gereisd weet hoe onrealistisch dit uitgangspunt is, maar als je je ongeloof twee uur lang kan opheffen, krijg je een geweldige film voorgeschoteld. De passagiers van deze trein zijn namelijk opgedeeld in een klassensysteem, waarbij de laagste klasse het enorm zwaar te verduren heeft. Onder leiding van Curtis Everett (Chris Evans) en spiritueel leider Gilliam (John Hurt) besluiten ze in opstand te komen, met een klassenstrijd als gevolg. Regisseur Bong Joon Ho trakteert je op keiharde maatschappelijke kritiek, met enorm brute vechtscènes tussendoor. Hoewel filmcritici enthousiast waren over de film, is de waardering bij het grote publiek een beetje uitgebleven en dat is zonde, want het is zonder twijfel één van de meest intelligente actiefilms van deze eeuw.

The Fall (2006)
Los Angeles, de jaren ‘20. Een 5-jarig Roemeens meisje (Catinca Untaru) verblijft in het ziekenhuis na een val en ontmoet daar een stuntman (Lee Pace) die, ook na een val, verlamd is geraakt. Hij vertelt haar verhalen, die zij vervolgens vormgeeft in haar verbeelding. In ruil daarvoor wil de zwaar depressieve man dat zij morfine voor hem regelt. De vormgeving van de verhalen levert prachtige plaatjes op waarvan je mond open zal vallen, vooral als je bedenkt dat er vrijwel geen CGI is gebruikt. Regisseur Tarsem Singh heeft The Fall bijna volledig op eigen kosten gemaakt; een bijzondere prestatie aangezien hij in meer dan 20 landen gefilmd heeft. De film zit zo vol met minitieuze details en symbolische verwijzingen dat je hem gerust meerdere keren kan kijken en elke keer iets nieuws kan ontdekken. The Fall is een ode aan de vertelkunst, aan stuntmannen, en aan kijkers die met hun eigen interpretaties een andere draai aan een verhaal kunnen geven.

Under the Skin (2013)
Toegegeven: dit is een vreemde film en je moet er van houden. Een alien (Scarlett Johansson) rijdt in een busje door de straten van Glasgow om eenzame mannen op te pikken en mee te lokken naar haar huis, waar de mannen vervolgens nooit meer uit komen. Naarmate ze meer leert over mensen, begint ze langzaam maar zeker twijfels te krijgen over haar werkwijze. Verwacht geen uitleg over de wereld van deze alien, maar in plaats daarvan een ingetogen zoektocht naar menselijkheid, in zowel aliens als mensen. Tip: kijk deze film niet zonder ondertitels, want de zware Schotse accenten zijn heel moeilijk te verstaan.

Notes on a Scandal (2006)
Judi Dench en Cate Blanchett: twee acteerkanonnen die alles geven. Eigenlijk zou je nu al overtuigd moeten zijn, maar ik zal toch maar even uitleggen waar de film over gaat. Sheba (Blanchett), een nieuwe lerares op de middelbare school begint een relatie met één van haar leerlingen. Tegelijkertijd ontwikkelt ze een hechte vriendschap met de aanhankelijke Barbara (Dench), één van haar collega’s. Als Barbara erachter komt wat Sheba gedaan heeft, verandert de vriendschap in jaloezie en gaat ze Sheba manipuleren en chanteren. Beide vrouwen doen dingen die absoluut niet door de beugel kunnen en dat maakt de film interessant. Twee vrouwelijke hoofdpersonages die zich moreel gezien op een (donker)grijs gebied bevinden, dat zie je niet vaak. Zulke rollen hadden dan ook niet in betere handen kunnen vallen dan die van Blanchett en Dench.

Adam (2009)
Adam (Hugh Dancy), een man met het syndroom van Asperger, woont alleen in een appartement na het overlijden van zijn vader. Tot overmaat van ramp wordt hij ook nog eens ontslagen, waardoor alle structuur uit zijn leven verdwijnt. Totdat hij Beth (Rose Byrne), zijn bovenbuurvrouw, ontmoet en de twee een relatie krijgen. De eerste helft van de film heeft de vorm van een romantische komedie, terwijl de tweede helft meer de drama kant op gaat. Adam is een lieve film, die eerlijk omgaat met het onderwerp autisme. Adam wordt niet neergezet als hulpeloos, maar tegelijkertijd blijkt wel dat hij de wereld anders benadert dan Beth, en dat kan problemen opleveren. Misschien niet een groots meesterwerk, maar wel een film met het hart op de juiste plek.

Nu heb je de perfecte reden om met dit winterweer op de bank onder een deken te kruipen en films te marathonnen. Veel kijkplezier!

Author image
Student Gender Studies. Hashtag-misbruiker. Ik heb een zwak voor genetisch gemanipuleerde supersoldaten of anderszins onbereikbare figuren. Expert in Chris Evans' baard, social justice, en Sharknado.