Theekransje

Hand in hand lost niks op

Mijn allereerste blogpost op Theekransje ging over de tolerantie tegenover LHBTQIA’s in Nederland. We zijn inmiddels bijna twee jaar verder en ik heb in die tussentijd ook niet stilgestaan. Destijds ging het me vooral om de hypocrisie van mensen die het onacceptabel vinden als homo’s hand in hand lopen, terwijl we doodgegooid worden met beelden van hetero’s die publiekelijk hun liefde en lust voor elkaar tonen. Het is nu wel tijd voor een update.

Recentelijk besloot heel Nederland opeens dat homo’s toch echt wel handjes moeten kunnen vasthouden en dat werd gedemonstreerd door heteromannen die hand in hand over straat gingen. Opeens, na jaren van berichten dat zeker één derde van de Nederlandse bevolking afkeer voelt wanneer ze homo’s hand in hand zien, werd het een issue. Waarom is er nu ineens aandacht voor?

Deze aandacht heeft vrij weinig te maken met oprechte zorgen over het wel en wee van onze LHBTQIA bevolking en veel meer met het promoten van het beeld van Nederland als tolerant tegenover homo’s. Let ook op dat er vrijwel altijd alleen verwezen wordt naar homo’s in deze discussies, want de rest van de LHBTQIA gemeenschap doet er blijkbaar vrij weinig toe.

Dit is onderdeel van een proces dat homonationalisme heet. Homo-rechten worden gekoppeld aan onze Nederlandse identiteit. Dit kwam heel duidelijk naar voren na het incident in Arnhem. Vanuit de politiek kwam het bericht dat we in Nederland zulke dingen niet tolereren en dat homo’s in Nederland gewoon over straat moeten kunnen lopen zonder lastiggevallen te worden. Dit lijkt op het eerste gezicht een prima boodschap. Maar het probleem is dat dit soort dingen wél in Nederland gebeuren, dat dit altijd al het geval is geweest, maar de enige keer dat er nationale ophef over ontstaat is als de daders een buitenlandse afkomst hebben. Het merendeel van de daders van geweld tegen homo’s heeft de Nederlandse nationaliteit. Bovendien vindt één op de drie jongeren dat twee zoenende mannen aanstootgevend zijn. Zulke statistieken kunnen niet verklaard worden door het probleem altijd op buitenlanders af te schuiven. Het idee dat homohaat niet bij Nederland hoort is a-historisch en zorgt ervoor dat homohaat dus altijd als van buitenaf afkomstig wordt gezien.

Homo’s zijn hier zelf overigens ook niet onschuldig in. Het bekendste voorbeeld is natuurlijk Pim Fortuyn, die de huidige golf van xenofobie en anti-Islam inluidde. Racisme is en blijft een groot probleem in de gay community, mede omdat witheid gekoppeld is aan progressieve waarden zoals homo-rechten, terwijl mensen van kleur altijd al als meer homofoob worden gezien. Afgezien van het feit dat witte mensen óók behoorlijk homofoob kunnen zijn, laat dit soort logica ook geen ruimte voor mensen van kleur en moslims om zich te identificeren als LHBTQIA.

Als je zorgen voor LHBTQIA’s oprecht zijn, dan is het tijd om toe te geven dat Nederlanders een diepgeworteld probleem hebben met mensen die zich niet volgens gendernormen gedragen. Mannen die zich vrouwelijk gedragen, vrouwen die zich mannelijk gedragen, en met name transgenders worden nauwelijks geaccepteerd door Nederlanders. Genderoverschrijdend gedrag is de belangrijkste reden die witte Nederlanders geven voor het aanvallen of lastigvallen van LHBTQIA’s. We kunnen dit probleem niet afschuiven op moslims of immigranten en doen alsof witte Nederlanders nooit een probleem hebben met LHBTQIA’s.

Bovendien word ik zelf witheet als ik Sybrand Buma hoor afgeven op homofobe moslims, om vervolgens een paar dagen later tegen een wet te stemmen die discriminatie van LHBTQIA’s beter moet aanpakken. Of als PVV’ers het hebben over homo’s in moslimlanden die onthoofd worden, terwijl ze zelf genoeg notoire homofoben in hun fractie hebben zitten. De algehele boodschap die Nederland stuurt is dat homofobie van moslims onaanvaardbaar en onvergeeflijk is. De homofobie van witte Nederlanders is daarentegen onschuldig, dus daar moeten we dan maar niet zo over zeiken.

Dit heeft uiteindelijk niks te maken met het geven om homo’s en alles met xenofobie en islamofobie. Ik ben geen retorisch wapen dat gebruikt kan worden om xenofobische politiek te rechtvaardigen. Als heteromannen de ene dag elkaars handje vast kunnen houden om vervolgens niks te doen als er geklaagd wordt over die flikkers en nichten bij de Gay Pride, steek dan die verstrengelde handen maar in je reet.

Author image
Student Gender Studies. Hashtag-misbruiker. Ik heb een zwak voor genetisch gemanipuleerde supersoldaten of anderszins onbereikbare figuren. Expert in Chris Evans' baard, social justice, en Sharknado.