Theekransje

Geloof je in sokken?

Ik dacht altijd dat ik vrij nuchter was, maar onlangs ben ik tot de conclusie gekomen dat ik behoorlijk bijgelovig ben. Een vriendin van mij moest laatst optreden en iemand wenste haar succes. Superlief natuurlijk, maar toch kreeg ik een enorm ongemakkelijk gevoel. Wanneer iemand gaat optreden, wens je iemand succes door te zeggen "breek een been", "toi toi toi" of iets heel anders. Maar je zegt hoe dan ook niet letterlijk "succes". Dit kan namelijk ongeluk brengen. Waarom? Dat is een hele goede vraag. De boodschap is hetzelfde, alleen de bewoording is anders. Het zou dus totaal niet moeten uitmaken, maar toch zit dit bijgeloof vastgeroest in mijn hoofd.

Bijgeloof is wanneer je gelooft dat iets geluk of ongeluk brengt. Zoals een andere weg nemen wanneer je een zwarte kat tegenkomt of ervoor zorgen dat je Staatslot eindigt op jouw geluksnummer. Iedereen is wel een beetje bijgelovig en heeft bepaalde rituelen. Mijn belangrijkste bijgeloof was dat ik sokken met een grappige opdruk moest dragen wanneer ik een toets had. Dan zou ik wel een voldoende halen! Was dat niet het geval en haalde ik een onvoldoende, dan praatte ik het goed door te denken "als ik m'n sokken niet aan had gehad, was het erger geweest!". Ook heb ik wel met woordenlijsten onder m'n kussen geslapen, want dat zou helpen om die Duitse woordjes last-minute nog in m'n hoofd te krijgen. Heel logisch allemaal.

Na wat verder na te denken kon ik nog een aantal bijgelovige dingen voor mezelf opnoemen. Zo moet ik de buitenkant van een vliegtuig aanraken voordat ik instap. Waarom weet ik niet, maar zodra ik dichterbij het toestel kom, hoe erger het gevoel wordt. En tijdens hele belangrijke wedstrijden van het Nederlands elftal draag ik altijd hetzelfde shirt, anders gaat het gegarandeerd fout. Verder heb ik altijd een Sint Christoffel muntje in m'n tas en begin ik niet aan belangrijke taken wanneer het tijdstip niet op een 0 of 5 eindigt.

Gelukkig ben ik niet alleen met m'n bijgeloof. Mijn zus bleek hetzelfde te hebben met het bijgeloof van sokken, alleen had zij één vast paar. Zodra er een gat in zat, moest m’n moeder ze maken, zodat de sokken nog gedragen konden worden en dus geluk konden brengen. Tegenwoordig is mijn zus meer van het meenemen van bepaalde dingen, zoals steentjes en matroesjka poppetjes. En wanneer Feyenoord speelt moet een vriendin speciale boxhandschoentjes van de club ophangen in haar auto, anders gaat Feyenoord verliezen. Mijn moeder heeft een traditioneler bijgeloof; ze zal namelijk nooit onder een ladder doorlopen. Waarom? Dat weet ze zelf ook niet zo goed.

Het is een raar iets, bijgeloof. Logisch gezien zal een muntje of steentje totaal niet bijdragen aan een goede dag of zal een gebroken spiegel je echt niet zeven jaar blijven achtervolgen. Toch wil ik bijgeloof niet als onzin afschrijven. Het kan je net helpen om je beter te voelen wanneer je dit nodig hebt. Zolang je er maar niet volledig op gaat vertrouwen of je leven er teveel door laat beïnvloeden is het onschuldig.

En daarbij, als iedereen leuke sokken als bijgeloof zou hebben, dan zou de wereld een leukere plek zijn!

Author image
Ja, ik ben iemand die gelooft dat Pluto een planeet is, lava lampen te hip vind en teveel boeken, te weinig tijd heeft. Ik vind oude spullen tof maar ben ik dan een hipster?