Theekransje

Eten bij Jamie Oliver

Als je naar Jamie Oliver kijkt denk je: hoe zal die vent nou eigenlijk proeven? Ten eerste is hij een van de weinige koks die er appetijtelijk uitziet en daarnaast ziet alles wat hij maakt er goddelijk uit. Ik kan hem helaas niet fysiek proeven, iets met een ring om zijn vinger en er ligt een zee tussen ons is. Gelukkig kan ik wel zijn kookkunsten, nou kookideeën, proeven, dat komt aardig in de buurt.

Daar was ik dan in Lloret de Mar van Indonesië, ook wel bekend als Kuta op Bali. In de laatste dagen van mijn geweldige tijd in Indonesië, die moest ik goed afsluiten. Jamie stond al tijden op mijn bucket list (een restaurant, niet de man zelf). De perfecte afsluiting dus en dan kon ik gelijk wennen aan de Nederlandse prijzen.

Ik wil gelijk melden dat het personeel zeer vriendelijk is en niet vreemd doet dat je alleen wilt eten. Ze maken graag een praatje, maar niet op een vervelende manier. Daarvoor kwam ik niet, maar wel voor het eten. Stiekem hoopte ik natuurlijk dat Jamie mij zou vergezellen, maar ik had mijn beste vriend in Azië aan mijn hand: gratis internet.

Ik begon met een cocktail. Alcohol is eigenlijk altijd goed, zolang er geen martini aan te pas komt. Het was iets met limoncello en prosecco, zoals je al merkt ben ik geen doorgewinterde foodblogger. Het was precies waar ik van hou: zoetig met een klein zuurtje en een bubbeltje. Jamie heeft de zintuigen positief geprikkeld.

Het hoofdgerecht was een lekkere tagliatelle met een truffelroomsausje. Ik hoopte dat Jamie het geniaal had bedacht, met een beetje sperma van een buffel en zweet van hemzelf. Het was goed en lekker, maar ik kon het zelf ook bedenken en vooral maken. Jamie was een beetje normaal. Zo wilde ik het niet eindigen, dus bestelde ik een toetje, bedoel een dessert, om af te sluiten. Ik kan mij de naam niet herinneren, maar wel dat het fucking lekker was. Jamie liet hier duidelijk proeven dat hij een werkelijke keukenprinses is! Het was een meringue, met vers rood fruit, verharde chocoladesaus en een beetje zweet van Jamie dat drie jaar gerijpt was. Goddelijk!

Kortom, het eten is soms een beetje standaard en soms orgastisch. Zo zal Jamie ook zijn; soms een normale Britse vent en soms wil je hem de kleren van het lijf scheuren.

Author image
Ik ben het wandelende exemplaar van Wikipedia, zelf benoemd guru als zweefteef en mijn levensmotto is: ‘eten is lekker’. Ik praat graag met hashtags in het echte leven, #hila.