Theekransje

Erik goes banana’s!

We kennen hem allemaal, hij is krom, meestal geel of groen en heeft een zoetige smaak: ik heb het over de banaan. Weinig vruchten zijn zo herkenbaar, gebruiksvriendelijk of zo vaak slachtoffer van dubbelzinnige grappen. Zelfs een peuter kan een banaan zonder grote moeite en troep opeten (ik kijk naar jou, watermeloen) en de meesten van ons leren hem dan ook rond die leeftijd kennen.

Tot zover ons rooskleurige nostalgie-tripje, vanaf hier wordt het een beetje raar. Schrik niet als ik zeg dat bijna alle bananen die je ooit gegeten hebt klonen van elkaar zijn. Daar zit geen kwaadaardige schurkenorganisatie achter, maar is net als de pitloze druif gevolg van mutatie. De ‘Cavendish’, zoals deze soort heet, heeft geen functionele pitten en wordt daarom aseksueel voortgeplant. Je snijdt een stuk van de plant af, plant deze ergens anders en magisch groeit er een nieuwe boom uit.

Zo gaat het ondertussen al sinds de vijftiger jaren van de vorige eeuw, helemaal prima toch? Alles hunky-dory? NEE, helaas niet.

De Cavendish banaan is aan het uitsterven, er is een zekere schimmel (ook wel genoemd de panamaziekte) die het gemunt heeft op bananenplanten. En gezien het allemaal klonen zijn heeft de schimmel vrij spel, als een soort bananen-zombieapocalypse meets domino-D-day. Met andere woorden, als de schimmel één bananenplant kan vermoorden dan kan hij ze allemaal vermoorden. Wat ook niet helpt is dat het zich verspreidt door de grond en decennia zonder voedsel kan. Op dit moment zijn alleen de Amerika’s en delen van Afrika zijn nog vrij van deze funghus of doom en gezien er niets bestaat wat dit kan tegenhouden is het aan de wetenschap om er iets tegen te verzinnen. Anders is de banaan best wel de pisang.

Wie had dit kunnen zien aankomen? Nou het blijkt dat dit niet eens de eerste keer is, want voor de 50’s was er een andere verwante banaansoort, de ‘Gros Michel’ die toen de alledaagse vrucht was. Hij was wat dikker, groener en vleziger en vooral in de VS erg populair. Helaas was deze bananensoort niet bestand tegen een variant van panamaziekte en is daardoor nu vrijwel alleen nog te vinden in laboratoria. Wel leeft hij voort in de smaak van die bananensnoepjes die niemand lekker vindt, je weet welke ik bedoel.

Wat een leuk nieuws, passend bij de bloeiende schoonheid van de lente! Nee het spijt me, mijn sarcasme neemt het over. Al met al is de banaan een icoon, een handgedragen, smaakvolle en gezonde vrucht met eindeloze mogelijkheden. Je kan hem vers eten, bakken, frituren, in een taart verwerken, op brood eten, in een smoothie maken of zelf drinken als biersmaak. Wat wil je nog meer? Oh ja dat hij niet uitsterft. Nou, fingers crossed dan maar?

Erik, jaartje of 28, doet aan avontuurlijk eten, lekker muziek maken en anders een gezellig potje gamen. Waant zich nog wel eens een amateurhistoricus wat resulteert in menig historyboner. Is ondanks zangtalent heel slecht in het onthouden van lyrics, hilariteit gegarandeerd. Erik hoopt ooit de betekenis van het leven te ontdekken, misschien ergens in het oude Persië, of anders in de ogen van een mooie vrouw. Wie zal het zeggen...chicken and waffles? Chicken and waffles.

Author image
Team Theekransje heeft wat te zeggen!