Theekransje

Een ode aan Barack Obama

Het is nu echt waar: We hebben President Obama achter ons moeten laten. We moeten het de komende vier jaar doen met een racistische sinaasappel. Juist daarom is het belangrijk om even terug te blikken op wat we nou precies gaan missen. Obama was geen perfecte president; er is genoeg te zeggen over zijn tekortkomingen met betrekking tot de NSA, drones, en whistle-blowers. Maar toch wil ik me nu even richten op zijn goede kanten.

“A More Perfect Union”
Als er één ding is waarin Obama uitblinkt, dan zijn het wel zijn speeches. Waar George W. Bush meestal door speeches heen stuntelde en Trumps speeches nauwelijks te begrijpen zijn, lijkt Obama wel geboren om publiekelijk te spreken. Dit werd vooral duidelijk in de toespraak “A More Perfect Union” tijdens de voorverkiezingen in 2008. Hij gaf deze speech naar aanleiding van een schandaal rondom Obama’s dominee, Jeremiah Wright, die nogal lompe uitspraken over witte mensen had gedaan. In plaats van zich te beperken tot de acties van Wright, greep Obama de kans om een toespraak te geven over ras in het hedendaagse Amerika. Het resultaat: een speech die mensen oproept om te erkennen dat discriminatie en racisme nog steeds een probleem is, maar ook een speech die hoop geeft. Wat er ook gebeurt, er is altijd hoop dat het land beter kan worden, zolang we niet vervallen in cynisme. We zouden er goed aan doen om deze boodschap nu ook nog in ons achterhoofd te houden.

De coolste president
Je kan veel over Obama zeggen, maar gevoel voor humor heeft hij zeker. Zijn Correspondentendiners waren altijd een genot om te kijken, maar het absolute hoogtepunt was toch wel het moment waarop Obama reageerde op Trumps beweringen dat Obama niet in de VS geboren zou zijn. Hoewel Obama al lang zijn geboorteakte had vrijgegeven, bleef Trump maar volhouden dat Obama loog. Dus, om onze oranje vrind tevreden te houden, besloot Obama zijn geboortevideo vrij te geven. De huidige droeftoeter-in-chief kon er niet om lachen, maar de rest van de wereld gelukkig wel.

Een eervolle vermelding gaat naar die keer dat hij Keegan-Michael Key, bekend van de comedyserie Key and Peele, gebruikte als anger translator. Mocht je niet bekend zijn met de originele sketch: Key speelt Luther, die Obama’s innerlijke boze gedachtes verwoordt, terwijl Obama zelf, gespeeld door Jordan Peele, kalm moet blijven. Blijkbaar zaten ze niet ver van de werkelijkheid af, want Obama vroeg Key om zijn rol als Luther te hervatten tijdens het Correspondentendiner van 2015. Het is ondenkbaar dat Trump zichzelf zo op de hak zou willen nemen.

Hoop
De belangrijkste nalatenschap van Obama blijft natuurlijk zijn boodschap van hoop. Als eerste zwarte president heeft hij Afro-Amerikanen de hoop kunnen geven dat er meer mogelijk is dan ze voorheen hadden kunnen denken. Dankzij Obamacare heeft hij miljoenen Amerikanen de hoop gegeven dat ze niet op straat zullen belanden als ze ziek worden. Met de intrekking van Don’t Ask, Don’t Tell en de legalisering van het homohuwelijk heeft hij LGBTQIA+ Amerikanen de hoop kunnen geven dat zij er ook toe doen. En hij gaf het jongetje hierboven de hoop dat iemand met kroeshaar ook de machtigste positie in de wereld kan bekleden.

De omschakeling naar Trump is op z’n zachtst gezegd een bittere pil, maar we kunnen in ieder geval blijven hopen en niet toegeven aan cynische gedachten. Voor nu, beste President Obama, Teach us how to say goodbye.

Author image
Student Gender Studies. Hashtag-misbruiker. Ik heb een zwak voor genetisch gemanipuleerde supersoldaten of anderszins onbereikbare figuren. Expert in Chris Evans' baard, social justice, en Sharknado.