Theekransje

Denim gordijnen en andere cultuurschokken

Voor een nieuwe master opleiding waar ik aan begonnen ben, moest ik een week naar Zweden. Naar Linköping, om precies te zijn. Dit stadje ligt op zo’n anderhalf uur van Stockholm af. Ik was nog nooit naar Zweden geweest en hoewel ik het grootste gedeelte van mijn tijd op de universiteit moest doorbrengen en de campus niet heel dichtbij het stadscentrum lag, heb ik toch wat observaties over Zweden en haar inwoners kunnen maken.

Zweden praten zacht en rustig. Het is alsof Zweden te lief of te relaxt zijn om hun stem ook maar een beetje te verheffen. Ik denk dat ze het zelf niet eens doorhebben. Zo was één van mijn professors stomverbaasd dat we haar niet konden verstaan toen ze een tour van de universiteit gaf. Dit had niets te maken met haar Engels, dat prima was, maar alles met haar onvermogen om haar stem te projecteren. Misschien een keer een dramacursusje volgen (het liefst van Alexander Skarsgård, uiteraard) zodat ze stemprojectie onder de knie krijgt.

Er lijkt geen cultuur van overwerk te zijn. Dit zal vast niet voor alle sectoren gelden, maar ik vond het opvallend dat de universiteit na 5 uur ‘s middags snel leegloopt, en na zessen is er zo goed als niemand meer te vinden. De receptie van hotels en hostels is in het weekend ook vaak maar een paar uur geopend, en zelfs op werkdagen is de receptie vaak niet heel lang open. Erg service-gericht is het allemaal niet, maar voor werknemers zorgt het wel voor een gezonde werksfeer als er weinig druk is om over te werken. Dat Scandinavisch socialisme is zo slecht nog niet.

Toch zijn er ook overeenkomsten te vinden. Zweden en Nederland hebben allebei de neiging om blind te zijn voor hun eigen sociale problemen. Precies zoals hier leeft ook daar een houding van eeuwige tolerantie die in de praktijk toch vaak een stuk minder tolerant blijkt te zijn. Met name racisme en homofobie zijn problemen die met regelmaat genegeerd worden. Ook in Zweden is een extreem-rechtse partij die behoorlijk wat stemmen krijgt door af te geven op (Islamitische) immigranten. Ik had liever een grotere cultuurshock gehad in plaats van deze overeenkomst tegen te komen, maar stomme mensen vind je overal, blijkt maar weer.

Dan is er nog een fenomeen dat verder onderzoek vereist. In het hotel waar ik één nachtje verbleef, hingen namelijk gordijnen gemaakt van denim. Is dit een ding dat vaker voorkomt in Zweden? Of had de hoteleigenaar per ongeluk een enorme hoeveelheid denim besteld en dacht, fuck it, laat ik er gordijnen van maken? Ik ga zeker op zoek naar een antwoord op deze dringende vraag in februari, bij mijn volgende bezoek aan Linköping. Stay tuned!

Author image
Student Gender Studies. Hashtag-misbruiker. Ik heb een zwak voor genetisch gemanipuleerde supersoldaten of anderszins onbereikbare figuren. Expert in Chris Evans' baard, social justice, en Sharknado.