Theekransje

De verkiezingen: dorp vs stad

Een groot deel van mijn leven woonde ik in een dorp van ongeveer 1500 inwoners, ergens midden in Zuid-Holland. Ook toen ik negentien was en voor het eerst mocht gaan stemmen voor de Tweede Kamerverkiezingen was dit het geval. Nu ben ik zesentwintig en woon ik in Leiden, een stad. Geen gigantische stad als Amsterdam of Rotterdam, maar wel een stad met ongeveer tachtig keer meer inwoners dan mijn dorp. Je zou denken: wat heeft dat nou met de verkiezingen te maken? Best veel, kwam ik onlangs achter.

Op het moment dat ik dit verhaaltje schrijf zijn de verkiezingen over een maand. Een maand waarin we nog enkele debatten te gaan hebben, waarin een groot deel van Nederland de Stemwijzer in zal vullen en die grotendeels hun keuze zal laten beïnvloeden. Een maand waarin we de lijsttrekkers ongetwijfeld aan de gang zullen zien op hun eigen, kenmerkende manier. Dit is een maand van keihard campagne voeren. Posters, flyers, reclames, bezoekjes, evenementen… Het staat allemaal op de planning voor de komende paar weken. Niet iedereen zal hier in gelijke mate iets van meekrijgen. Dit is natuurlijk deels afhankelijk van je eigen interesse: hou je het nieuws bij, kijk je naar debatten, lees je je in?

Maar deels is dit ook afhankelijk van waar je woont. Leiden is bijvoorbeeld blijkbaar een soort GroenLinks bolwerk. Hier komt Jesse Klaver spreken in Gebr. De Nobel, heeft de partij een zogenaamd campagnepand ingericht waar je elke dag binnen kan lopen met vragen en waar op zaterdag tijdens de wekelijkse markt enthousiaste GroenLinks leden flyers uitdelen. Iedereen die wel eens via een wat groter treinstation reist, weet dat je deze dagen de flyerende mensen van meerdere partijen op het stationsplein kan verwachten. De posters zullen op de bushokjes en plakzuilen te zien zijn. Ook in veel andere grote steden worden meetings georganiseerd, discussieavonden gehouden of lezingen van de lijsttrekkers opgezet.

Maar niet voor de dorpelingen. In het dorp waar ik woonde waren op de lokale aanplakplaats één maand voor de verkiezingen drie posters opgeplakt: de 50Plus Partij, SGP en VVD. Verder hing er niets. Toen ik een uurtje later door Gouda reed, de dichtstbijzijnde stad, zag ik dat hier wél alle partijen de moeite hadden genomen om hun posters op te plakken. In een dorp van 1500 inwoners wordt niet geflyerd, en blijkbaar zelfs geen posters geplakt. Af en toe zie je wel een poster voorbij komen, geplakt op de ramen van een huis. Een inwoner van het dorp heeft dus maar zelf het heft in eigen handen genomen om zijn partij te promoten. Is het logisch dat hier minder zichtbaarheid is? Ja, natuurlijk is het logisch dat de partijen niet superveel tijd steken in een dorp van 1500 mensen waarvan een groot deel toch al hun halve leven op dezelfde partij stemt. Maar ergens is het ook zonde.

De verkiezingsposters in een klein dorp: SGP, 50Plus en een kandidaat way onderaan de lijst van de VVD.

Ondanks dat het prima uit te leggen valt, zorgt actieve promotie en campagne voering in je omgeving natuurlijk wel voor een andere kijk op de verkiezingen. Net zoals het feit dat je omgeving nou eenmaal anders is. Sommige onderwerpen en standpunten zullen voor stedelingen belangrijker zijn voor dorpelingen, en andersom. Het dorp waar ik in woonde heeft bijvoorbeeld één bushalte, een kilometer buiten het dorp. Het dichtstbijzijnde treinstation is 20 minuten rijden en de dichtstbijzijnde snelweg ook zoiets. Onderwerpen als het wel of niet aanleggen van nieuwe wegen kunnen daarom voor hen op een andere manier van belang zijn dan voor stedelingen. Sommige onderwerpen zijn natuurlijk van landelijk belang en hebben invloed op de gehele bevolking, anderen zullen lokaal een andere invulling krijgen.

Politiek is iets waar je, met een gezonde dosis nieuwsgierigheid of zelfs interesse, overal toegang tot hebt. Maar het winnen van de stemmen gebeurt duidelijk niet overal hetzelfde. Grote partijen zijn voor dorpelingen een stuk minder benaderbaar dan voor stedelingen, die vaak makkelijker naar een debat of informatieavond kunnen gaan. Dat is natuurlijk geen excuus om je niet te verdiepen in de politiek, maar het geeft wel een andere beleving.

Author image
Britt – 26 jaar – Ik word blij van thee, muziek, Netlfix, reizen, slapen en sarcasme. Maar vooral van thee. Thee is belangrijk. Ik heb meningen over dingen.