Theekransje

Je kan het dak op!

Wie mij kent, weet dat ik van Rotterdam hou. Rotterdam, de stad die bekend staat om zijn lelijke hoogbouw, welke tegelijkertijd een in Nederland unieke skyline oplevert. De Rotterdamse Dakendagen geven Rotterdammers en andere liefhebbers een kans om deze skyline van een andere plek te bekijken; vanuit de hoogte.

Op 13 en 14 juni konden bezoekers bij 42 deelnemende gebouwen een kijkje nemen op het dak. Het werkt heel simpel: je koopt een bandje voor 10 euro per dag, pakt een plattegrond of downloadt de app en gaat naar de plaatsen die hier op staan. Onder het motto ‘je kan het dak op’ worden de daken van deze gebouwen opengesteld voor het publiek, en dat houdt je dan weer van de straat. Deze daken, verspreid over de hele stad, bieden een unieke kans om Rotterdam van boven te bekijken.

Sommige daken zijn altijd open voor bezoek, zoals bijvoorbeeld het Groot Handelsgebouw en het terras van NHow in De Rotterdam, het dichtstbevolkte stukje Nederland. Andere gebouwen zijn iets exclusiever. Zo ben ik bijvoorbeeld op het dakterras van Hotel New York geweest. Normaal gesproken is deze alleen beschikbaar voor mensen die graag kapot veel geld (lees: vanaf 270 euro per nacht) willen betalen aan een speciale kamer met dakterras privileges. Voordeel is dan wel dat je het supercute dakterras helemaal voor jezelf hebt, inclusief ligstoelen en uitzicht over de Maas. Nadeel is dat je absurde prijzen moet betalen, maar dat zul je er dan voor over moeten hebben.

Naast Hotel New York heb ik nog een aantal gebouwen ‘beklommen’. Het Groothandelsgebouw ligt naast het nieuwe Rotterdam Centraal Station. Vanaf hier zie je pas hoe groot zo’n station eigenlijk is. Verder kun je lekker mensen begluren die op het stationsplein lopen, om je stalkerige neigingen te pleasen. Op het NHow terras op de achtste verdieping kijk je uit op de Erasmusbrug. Beetje jammer dat we niet helemaal naar boven mochten, want dat was toch wel erg leuk geweest. Ik beklom ook de trappen van RAAF, het hipstercafé dat tegenwoordig in de Maassilo zit. Dit was de enige locatie waar we ook echt wat trappen moesten te lopen te beklimmen, zoals de Rotterdammers zouden zeggen. Op de andere plekken waren we verwend met liften, en stiekem was ik best blij dat de 300 treden tellende beklimming van de Laurenskerk toren helemaal volgeboekt zat. 300 treden!

Het hoogtepunt van deze dag was voor mij de beklimming van Het Witte Huis. Niet alleen is het één van de weinige originele iconische gebouwen in het centrum van Rotterdam die de bombardementen tijdens de Tweede Wereldoorlog heeft overleefd, dit gebouw is voor de Dakendagen ook nog eens perfect gelegen Je kunt hier genieten van een breed uitzicht: je ziet de Willemsbrug, Erasmusbrug, Oude Haven en Blaak. Hier kun je de spuuglelijke kubuswoningen zien, het spuuglelijke ‘potlood’ én de nieuwe Markthal (die is niet lelijk. Oké misschien een beetje, van buiten). Anyway, vanaf dit dak kijk je eigenlijk uit over alles wat iconisch is aan Rotterdam, van de bruggen en het water tot de lelijke gebouwen waar iedereen altijd zo over zeurt, maar die we stiekem allemaal toch wel leuk vinden.

Na veel liften en traptreden, mooie uitzichten en minder mooie uitzichten, kwam ik tot één conclusie: de Dakendagen zijn leuk. Je komt op plekken waar je normaal gesproken niet mag komen of gewoon nooit komt, je ziet de stad op een manier waarop je deze niet vaak ziet, en je kan leuke panoramafoto’s maken. Drie vliegen in één klap. Ik vind het een aanrader.

Author image
Britt – 26 jaar – Ik word blij van thee, muziek, Netlfix, reizen, slapen en sarcasme. Maar vooral van thee. Thee is belangrijk. Ik heb meningen over dingen.