Theekransje

De IKEA-gids

Eens in de zoveel tijd valt de IKEA-gids door de brievenbus op je Zweedse mat. Die eigenlijk gewoon Nederlands is, want het hoofdkantoor bevindt zich in Leiden. Ondertussen is dit woonconcern ook ingeschreven bij de Nederlandse Kamer van Koophandel en heeft Zweden er eigenlijk weinig meer mee te maken. Maar alle goede dingen komen uit Zweden: gehaktballetjes, Alexander Skarsgård, ABBA, Pippi Langkous en dus de IKEA ook. Skarsgård leeft grotendeels van het jaar ook niet in Zweden, maar hij is en blijft wel een Zweedse sexgod. Hiermee wil ik dus zeggen dat de grote blauwe doos met gele letters ook Zweeds blijft.

Terug naar die gids. Die valt weer eens ongevraagd op je mat en schreeuwt om doorheen gebladerd te worden. Als kind of onbezorgde tiener zonder geldzorgen kon ik er uren doorheen bladeren. Ik droomde over hoe mijn droomhuis eruit zou zien (dit varieerde van het voormalige ziekenhuistorentje in Amersfoort tot een grachtenpandje in de hoofdstad, zolang het maar oud en verlebt was) en hoe ik deze prachtig zou inrichten met alleen maar spullen van de IKEA. Het is eigenlijk net zoals door de fysieke winkel lopen, maar in plaats van door prullaria verleid te worden, wordt je nu verleid tot wonen met bloemetjesbehang, te vrolijke kinderen en het burgerlijke leven. Ontbijten aan het kookeiland in de schone keuken. Staand een boek lezen terwijl je stoelen in overvloed hebt. Appels snijden voordat je het eet.

Tegenwoordig woon ik helaas niet een voormalig ziekenhuistorentje, maar in een lelijke nieuwbouw studio (in dezelfde stad als het hoofdkantoor). Zoals elke andere student heb ik genoeg troep en grotendeels is deze troep van de IKEA. Dat kledingrek leek in de gids nog zo handig en dat is die eigenlijk niet. Hij neemt veel ruimte in en zoveel kan ik er niet kwijt. Die hoogslaper waar dat kind zo vrolijk in ligt te chillen, zo lig ik er overduidelijk niet in als ik ‘s ochtends er ook weer uit moet klimmen. De IKEA-gids is een grote leugen en we trappen er allemaal in.

Author image
Ik ben het wandelende exemplaar van Wikipedia, zelf benoemd guru als zweefteef en mijn levensmotto is: ‘eten is lekker’. Ik praat graag met hashtags in het echte leven, #hila.