Theekransje

De commerciële hippie

Laatst was ik naar Edward Sharpe & The Magnetic Zeroes. Het waren de ideale concertomstandigheden: 25+ zonnetje, warm zuiderbriesje, manbuns en blote voetjes in het zachte strand. Mijn outfit was on fleek. De muziek was goed. Mijn stem werd schor. De sfeer was fenomenaal. Topavondje dus!

Misschien zegt de naam je niets, maar ook jij kent zeker weten Edje: ze kregen wereldfaam door dat leuke IKEA liedje. Hoe graag je dat ook niet wilt, toch blijven ze voor altijd gekoppeld. Edje is eigenlijk een hippiebandje waardoor je vegan wilt worden, naar Burning Man wilt en topless wilt zonnen. Ikea verkoopt gehaktballen, commerciële troep en andere ongein. Deze twee zijn eigenlijk elkaars tegenpolen, maar is een combinatie hiervan per se gelijk slecht?

Aan de ene kant zou je denken van wel. Hippies zijn een soort van special snowflake, niet toegekend cultureel erfgoed en een tikkeltje vreemd. Maar aan de andere kant door zo alternatieve stroming kennis te laten maken met de mainstream wordt minder wereldvreemd en juist meer geaccepteerd. Zo is een flexitariër met een meatless monday niet meer gek. Als je gaat overstappen naar een andere energiemaatschappij en behalve prijs ook denkt aan het milieu, ben je eerder cool. Ook als je gaat naar een bank die niet wilt investeren in wapens ben je goed bezig. Er wordt steeds minder raar gekeken naar mensen of bedrijven die deze "hippiedingen" aan het doen zijn. Zo gebruikt IKEA recyclebaar verpakkingsmateriaal en bij de meeste supermarkten is plofkip uit den boze. Dat is tof, want zo wordt de maatschappij en wereld stapje bij stapje een fijnere plek om te leven.

Het is dan ook niet jammer dan bands zoals Edje meer mainstream worden, want eigenlijk willen (en moeten) veel mensen meer hippie worden!

Author image
Ik ben het wandelende exemplaar van Wikipedia, zelf benoemd guru als zweefteef en mijn levensmotto is: ‘eten is lekker’. Ik praat graag met hashtags in het echte leven, #hila.