Theekransje

Anti-keukenprinses ziet het licht

De wonderen zijn de wereld nog niet uit: Jomanda kan echt genezen, het gat in de ozonlaag is weg en Sietske ging koken voor mij. Enige achtergrondinformatie is er voor dit spannende wereldnieuws wel vereist. Ik ben benoemd tot de keukenprinses van Theekransje. Mijn beweegreden hiervoor is dat eten lekker is en elke dag uit eten te duur is. Dan moet je het zelf maar maken. Sietske, de ginger Theekransiaan, is eindelijk tot dit wijze inzicht gekomen na uren meditatie in een zweethutje op de hei. Het repertoire van deze ginger bestaat uit couscous en wok, maar ze is beduidend beter in ameretto drinken en hipster hamburgers bestellen.

Wie kan ze beter haar nieuwe inzichten laten proeven dan de keukenprinses van dit blog? Niemand. Zo ging ik op een zwoele zomeravond naar het pittoreske huisje waar dit avontuur begon. Ik had iedereen in mijn directe omgeving gewaarschuwd dat als ik geen berichtje terugstuurde binnen twee uur dat ik vergiftigd was. Bewust of onbewust, dat laten we voor nu in het midden.

Sietske begon met een kaasplankje, maar dit noemen we nu een brieplankje. Het was namelijk brie van de supermarkt, toast uit pak en stroop uit de fles. Een klassieker die zo gejat is uit Masterchef Australia, maar dat maakt het niet minder lekker. Dit werd allemaal begeleid door een mocktail, die uiterst interessant te noemen was. Een mojito chai ijsthee, het was net zo vreemd als het klonk. Het hoofdgerecht was een pasta zonder sausje. Als kind schreeuwde ik al om saus, dus dit was een zwaar gemis en onverwerkt kindertrauma kwam naar boven. Alsnog was het goed, want er zat bacon in. Bacon maakt alles goed en lekker. Ik houd van toetjes, maar het toetje was nog niet bevroren. Toetjes zijn mijn benzine, dus ter vervanging aten we wel het overgebleven fruit, met Italiaans ijs. Het beste van beide werelden en het was: NOMNOMNOMNOM.

Kortom, de anti-keukenprinses heeft het licht gezien, maar moet nog wel wat leren. Het was een dappere beslissing om voor mij te koken en daarop ben ik erg trots. Ik ben benieuwd wat de toekomst brengt en wat ze nog meer voor mij gaat brouwen. Voor nu geef ik drie sterren en huit points.

Author image
Ik ben het wandelende exemplaar van Wikipedia, zelf benoemd guru als zweefteef en mijn levensmotto is: ‘eten is lekker’. Ik praat graag met hashtags in het echte leven, #hila.